logo melissa milis

WEEK 19



Liefste jongen,

Deze week shooten we een huwelijk in Italië. We genieten van de zon en ik ga voor het eerst met je zwemmen (ik barst bijna uit mijn oude bikini en heb geen tijd gehad om een nieuwe te kopen maar dat is bijzaak, het kan me niet schelen dat mensen kijken, ik ben veel te trots op je ;-)) Tussen het werken door geniet ik van de tijd samen met je papa. Alhoewel veel mensen denken dat onze job een droomjob is (we komen soms op prachtige plekken) is het toch ook altijd wel wat stressen. Vliegtuig halen, niets vergeten, hopen dat baggage niet verloren gaat, problemen met huurauto's (ja, je hebt het vast wel al gehoord, papa en ik maken ALTIJD ruzie in (huur)auto's), onszelf blijven vernieuwen en hopen dat mensen ons werk blijven leuk vinden en we boekingen hebben. Voorlopig is dat nooit echt een probleem geweest maar het maalt toch door je hoofd en het maakt een mens onzeker. Ik geniet ervan dat papa naast mijn zijde staat al heeft hij het moeilijk met al die onzekerheid en twijfelen we vaak aan hoe onze carrière zal evolueren met een kindje erbij. Het maakt mij zo triest & blij tegelijk. Ik wil er voor je zijn (emotioneel, fysiek maar ook financieel) de komende tijd maar wil me ook niet in het moederschap verliezen (op sommige dagen wil ik alleen nog dat, op andere dagen vind ik mijn job zo erg belangrijk en leuk dat ik alleen nog dag in/dag uit dat zou willen doen). Ik denk dat balans vinden voor mij moeilijk zal zijn (dat is het altijd al geweest).

Als ik enkele dagen geniet van vakantie is dat zo een fantastische oplader voor mij maar tegelijk mis ik mijn job, zit ik tot over mijn oren in het werk mis ik tijd met je papa & vrienden en vraag ik mij af of deze drukke job waar ik elke minuut van de dag aan denk wel echt iets voor mij is. Ah, die twijfels. Ik hoor het van veel creatievelingen/gepassioneerde mensen dus ik denk dat het normaal is, toch vind ik het niet gezond om telkens in die tweestrijd te leven en hoop ik dat dit iets is waar ik in de toekomst meer rust in kan vinden. Weet je, we hebben lang over je gefantaseerd, familie en vrienden rond ons kregen kindjes (of toch enkele van hen) en we waren een beetje jaloers op dat alles (ik toch, papa weet ik niet zo goed) want ik heb er altijd naar verlangd om een warm gezin te hebben. We voelden ons financieel niet echt klaar en ook fysiek ging het even wat minder met mij… daardoor hebben we de stap voor een kindje wat voor ons uit geschoven. Toch - nu het bijna zover is (en wat was jij er sneller dan we hadden durven dromen!) - twijfel ik nog steeds over alles. Zal ik het wel kunnen? Hoe gaan we dit financieel redden? Hoe gaat het mij emotioneel afgaan? Het gezegde klopt dus… voor kinderen ben je nooit echt helemaal klaar (net zoals met alles in het leven). Zoveel vragen, weinig antwoorden. We zien wel kleine jongen. Ik vergeet vast al mijn zorgen als ik binnenkort in je diepblauwe of groene (zo benieuwd!) ogen kijk.

Tot snel! Mama

Deze foto werd genomen met D800 + 35mm
at 12:40 PMComments (8)

8 comments :

Glenn said...

This made me smile & cry at the same time.
Kdenk dat als we niet blijven twijfelen aan onszelf dat er geen progressie komt in het werk dat we doen maar,
tegelijk breekt het je in stukjes..

melissamilis said...

Hoi Glenn, ja dat klopt ook. Spijtig dat er niet gewoon een pilletje bestaat dat noemt 'content zijn'. Ik zou er veel pilletjes van nemen ;-)

Tess said...

Ik ben ook bang voor alles. Maar ik denk zeker dat dat erbij hoort.
Niet alles is rozengeur en maneschijn en dat hoeft ook niet.
Komt goed.

Elza D. said...

Alles komt goed, Melissa. Alles komt altijd goed. ;-)
Met enkel maar zekerheden was het leven saai en voorspelbaar. Geniet ervan.

Anne | InspireStyling said...

Precies alle twijfels waar ik ook zo vaak mee zit, al is een gezinnetje nog enkel een toekomstdroom. Ik kan me al die onzekerheid zo goed voorstellen. Maar ik weet zeker dat je zo rust vindt in de ogen van jullie mooie jongen :) <3

evelien said...

wat een eerlijk en oprecht tekstje. ik vind het mooi dat je jouw gevoelens en twijfels durft te verwoorden melissa. het zijn tegelijkertijd heel herkenbare zaken. ik ben ertussen al uit dat het ideale moment om aan kinderen te beginnen, niet bestaat. heb zelf heel lang getwijfeld, maar nu durven mijn man en ik er ook voor gaan (nog maar heel onlangs de knoop doorgehakt). het geeft toch nog steeds wel gevoelens van twijfels (ook financieel, ook jobsgewijs,...) maar als ik eens goed rondom mij kijk dan zie ik dat er al veel mensen die watertjes doorzwommen hebben. Komt dus zeker en vast goed en ik ben ervan overtuigd dat jij een goede mama zal zijn ;-)!
liefs,
evelien

Line Valérie said...

Gho, dit ken ik! Daarom zijn wij ook nog niet aan kindjes begonnen: steeds twijfelen, niet goed weten of we er klaar voor zijn en of we wel die nodige(financiële, emotionele etc)stabiliteit kunnen geven!
Daarnaast ook in mezelf zoeken: wat wil ik doen, hoe zal ik een kind met werk combineren? Kan ik nog tijd over hebben voor mezelf?

Content zijn is moeilijk :)
Maar zoeken en keuzes maken ook.

Lisa Norman said...

We kennen elkaar niet persoonlijk maar ik volg je werk al een tijdje, geniet stiekem mee van jullie reisjes en mooie verhalen alsook van je blog ;). Dat moment toen ik las dat jullie in blijde verwachting waren van jullie eerste ster was ik heel blij voor jullie (proficiat!) alsook heel nieuwsgierig hoe jullie het zouden aanpakken. Onze meid was een meer dan welgekomen verrassing (blij dat de natuur die keuze voor ons heeft gemaakt want ik vond die stap/keuze zo immens – klaar ben je er toch nooit voor ;) ) en nu (2,5 jaar na haar geboorte) beginnen we met ons drietjes eindelijk écht onze draai te vinden. Mn wederhelft werkt 6 op 7 van 7 tot 19u én ik heb gewoon de neiging om op alle opdrachten ‘ja’ te zeggen – want hoe leuk is het allemaal niet (grafisch & fotografisch)? Maar op een bepaalt moment voelde ik dat het niet meer ging (geestelijk en lichamelijk). Een rollercoaster aan keuzes maken, je schikken en vechten om tijd voor jezelf en je dromen te vinden, opboksen tegen schuldgevoel of ik al dan niet een goede mama (dochter, partner, vriendin, …) was… En op een bepaalt moment zie je het licht, ligt de oplossing voor je neus en voel je terug sterker en groter. Het moederschap is een fantastische ervaring. Je zult er door groeien, je werk zal nòg warmer en beter worden (over werkzekerheid moeten jullie volgens mij écht niet stressen! ;) ) en samen met jullie zal dat kleine wezentje meegroeien (en misschien wel meereizen)! En voor je het weet heb je zin in nog een rollercoaster … ! ;) Geniet van jullie buikje!

hello my dear

i am a girl named melissa, married to a boy named jan. together we are building a house, photographing and filming weddings, dreaming of a creative life, inspiring you all with wedding ideas and learning each day to be happy.

Affiliates

Solden 2015 250x250 EU_175x175.gif brussels airlines Solden bij bol.com! BE NL Mens 200x200 Accessoires